Gegevens om te lezen
Documenten, records of bestanden die het model mag inzien. Dit is de onschuldigste vorm: het model krijgt iets te zien maar verandert niets.
Een taalmodel weet niets van jouw agenda, je klantsysteem of je bestanden. Wil je dat het daar iets mee doet, dan moet je die toegang ergens regelen. MCP is een afspraak over hoe je dat doet, zodat je het één keer bouwt in plaats van voor elke assistent opnieuw.
Zonder afspraak bouw je dezelfde koppeling steeds opnieuw.
Stel je hebt een AI-assistent die je orders moet kunnen opzoeken. Dan bouw je een koppeling tussen die assistent en je ordersysteem. Wil je daarna overstappen naar een andere assistent, dan bouw je hem opnieuw. Wil je er een derde bij, nog een keer.
MCP draait dat om. Je maakt één keer een servertje dat zegt: hier kun je orders opzoeken, hier kun je een order aanmaken, dit zijn de velden. Elke assistent die het protocol spreekt, kan daar vervolgens mee overweg zonder dat jij iets extra's doet.
Dezelfde gedachte werkt de andere kant op. Bouw je zelf iets met AI erin, dan kun je bestaande koppelingen gebruiken die anderen al hebben gemaakt, in plaats van elke API opnieuw te ontsluiten.
Grofweg drie soorten, en het onderscheid doet ertoe voor de veiligheid.
Documenten, records of bestanden die het model mag inzien. Dit is de onschuldigste vorm: het model krijgt iets te zien maar verandert niets.
Een order aanmaken, een e-mail versturen, een record bijwerken. Hier wordt het serieus, want nu doet het model iets in jouw systemen op basis van een gesprek.
Kant-en-klare instructies die de assistent kan gebruiken, bijvoorbeeld een vaste manier om een rapport op te stellen. Handig om gedrag voorspelbaar te maken.
Vijf dingen die we bij elke koppeling standaard nalopen.
Niet elke AI-functie heeft dit nodig.
Een werkende koppeling met leesrechten is haalbaar; een compleet ontsloten systeem niet.
Wat we op een dag doen: één systeem ontsluiten met een handvol duidelijk afgebakende mogelijkheden, en een assistent die daarmee je vraag beantwoordt. Bijvoorbeeld een assistent die in je projectadministratie kan kijken en vragen beantwoordt waar iemand anders anders een uur in een export voor zoekt.
Wat niet in een dag past, is een volledig ontsloten systeem met schrijfrechten, rollen en goedkeuringsstromen. Dat is een project, en het is verstandiger om eerst te zien of de leesvariant al genoeg oplevert. In de praktijk is dat vaak zo.
Wat we altijd meenemen, ook op een demo-dag: logging van elke aanroep en een strikt afgebakende set mogelijkheden. Een koppeling die alles mag is sneller gebouwd en onmogelijk uit te leggen zodra iemand vraagt wat het model precies kan.
Model Context Protocol. Het is een open afspraak over hoe AI-assistenten toegang krijgen tot gegevens en functies buiten het model zelf. Doel is dat je een koppeling één keer bouwt en dat elke assistent die het protocol ondersteunt daarmee overweg kan.
Niet helemaal. Een API is de deur naar een systeem; MCP is een afspraak over hoe je die deur aan een AI-assistent aanbiedt, inclusief een beschrijving van wat er achter zit en welke velden er zijn. Onder water gebruikt een MCP-koppeling meestal gewoon je bestaande API.
Vaak niet. Als jouw app zelf een model aanroept en één systeem raadpleegt, is een directe koppeling eenvoudiger. Het wordt interessant zodra meerdere assistenten of meerdere systemen in het spel zijn, of als je niet aan één AI-aanbieder vast wilt zitten.
Dat hangt af van hoe je het inricht. Een koppeling die precies vier afgebakende dingen kan, alles logt en gevoelige acties laat bevestigen, is goed te verantwoorden. Een koppeling met brede toegang tot je database is dat niet. Begin met lezen, breid uit als het betrouwbaar blijkt.
Als het model documenten of berichten leest die van buiten komen, kan daarin een instructie verstopt zitten die het model probeert over te nemen. Bij een assistent die alleen tekst teruggeeft is dat vervelend. Bij een assistent die acties mag uitvoeren, is het een reëel risico. Daarom scheiden we binnengehaalde tekst van instructies en bevestigen we gevoelige stappen.
Met de assistenten en ontwikkelomgevingen die het protocol ondersteunen, en dat zijn er steeds meer. Het is bewust een open afspraak en geen product van één aanbieder. Controleer wel per tool wat er precies ondersteund wordt, want dat verschilt nog.
In een bouwdag ontsluiten we één systeem met leesrechten en bouwen we een assistent die er vragen over beantwoordt. Dan weet je of het idee hout snijdt.
Een korte intake volgt na je inschrijving. Daarna stemmen we scope en datum af.
We nemen contact op om de intake in te plannen.
We gebruiken cookies om je ervaring te verbeteren en het gebruik van de site te meten.