Leeftijdsverificatie: wat de stores nu van je vragen

Verschillende rechtsgebieden hebben wetten aangenomen die app-marktplaatsen en ontwikkelaars verplichten de leeftijd van gebruikers vast te stellen. De aanleiding is bescherming van minderjarigen, en de reikwijdte verschilt sterk per wet.

Voor jou als bouwer betekent dat twee dingen. De marktplaats krijgt een rol in het vaststellen van leeftijd, en jij krijgt de plicht om daar iets mee te doen: je app moet aangeven voor welke leeftijd hij bedoeld is, en bij bepaalde inhoud of functies moet je actief controleren.

Omdat de regels per markt verschillen, is de eerste vraag niet technisch maar zakelijk: waar publiceer je, en voor wie is je app bedoeld. Dat bepaalt hoe zwaar dit voor jou weegt.

De reflex is om een identiteitsbewijs te vragen. Dat is bijna altijd de verkeerde keuze: je verzamelt dan bijzonder gevoelige gegevens die je moet beveiligen, bewaren en verantwoorden, terwijl je maar één ding wilde weten.

Het uitgangspunt is dataminimalisatie: stel vast wat je moet weten en verzamel niet meer. Vaak is dat niet de geboortedatum maar alleen of iemand boven een grens zit. Er zijn methoden die precies dat antwoord geven zonder de onderliggende gegevens bij jou te laten belanden.

Als de marktplaats de leeftijd al vaststelt, gebruik dan die uitkomst in plaats van het zelf opnieuw te vragen. Dat is minder werk en het verschuift de gegevensopslag naar de partij die er al voor is ingericht.

Leg vast welke leeftijdsgrens je hanteert en waarom, welke methode je gebruikt om die vast te stellen, en wat er gebeurt als iemand er niet aan voldoet. Dat laatste is een ontwerpvraag: hele app blokkeren, of alleen bepaalde functies.

Leg ook vast wat je opslaat. Sla bij voorkeur alleen het resultaat op, dus of iemand aan de grens voldoet, en niet het bewijs waarmee dat is vastgesteld. Bewaar je toch meer, dan hoort daar een bewaartermijn bij die daadwerkelijk afloopt.