Muse Code vs Claude Code

Claude Code werkt voor de meeste mensen op een abonnement: je betaalt een vast bedrag en je gebruikt wat je gebruikt, binnen grenzen. Muse Code rekent per token af: elke opdracht kost iets, en een lange sessie kost meer dan een korte.

Dat verandert je gedrag. Bij een abonnement laat je de agent gerust een uur ploeteren, want het kost je verder niets. Bij afrekenen per token ga je scherper formuleren en eerder afbreken. Of dat goedkoper uitpakt, hangt af van hoe gedisciplineerd je bent.

Reken het een keer door met je eigen werkweek in plaats van met een prijstabel. Hoeveel dagen per maand zet je een agent echt aan het werk, en hoe lang duurt zo'n sessie gemiddeld? Wie twee dagen per maand bouwt, betaalt bij een abonnement voor achtentwintig dagen niets doen. Wie elke ochtend begint met een agent, komt bij afrekenen per gebruik hoger uit dan hij denkt.

Er zit nog een verschil onder dat prijsmodel dat je pas na een week merkt: het bepaalt hoe je met doodlopende wegen omgaat. Bij een vaste prijs laat je een mislukte poging staan en probeer je het nog eens. Bij afrekenen per gebruik ga je eerder terug naar de tekentafel. Dat tweede is meestal beter werk, maar het voelt trager.

Voor het gros van het dagelijkse werk zul je geen verschil merken. Een functie schrijven, een bug opsporen aan de hand van een foutmelding, een bestand herstructureren, een test toevoegen: daar zitten beide agents op een niveau waarop de uitkomst vooral afhangt van hoe helder je opdracht was.

Dat is een belangrijker gegeven dan het lijkt, want het betekent dat de tijd die je in het kiezen steekt beter naar het formuleren kan. Wie een middag besteedt aan vergelijken, verdient dat niet terug. Wie een middag besteedt aan het opschrijven van hoe zijn project in elkaar zit zodat elke agent dat als uitgangspunt krijgt, wel.

Het verschil zit dus in de randen: hele lange taken, onbekende codebases, en momenten waarop informatie ontbreekt. Kijk daar naar bij je keuze, en negeer de vergelijkingen die op standaardopdrachten zijn gebaseerd.

Elke agent komt op een punt waarop de informatie ontbreekt. Wat er dan gebeurt, bepaalt hoeveel werk je eraan hebt. Claude Code neigt ernaar door te gaan met een aanname en die expliciet te benoemen: hij schrijft iets, zegt erbij waarvan hij is uitgegaan, en laat het aan jou om te corrigeren. Dat werkt goed als je meeleest en slecht als je een uur wegloopt.

Muse Code stopt vaker en vraagt. Dat is prettig bij een onbekende codebase waar een verkeerde aanname je een halve dag kost, en irritant bij routinewerk waarin je liever had gehad dat hij gewoon de voor de hand liggende keuze maakte.

Praktisch betekent dit: heb je tijd om mee te kijken, dan is doorgaan met een expliciete aanname sneller. Laat je hem lopen terwijl je iets anders doet, dan is stoppen en vragen veiliger.

Beide agents produceren sneller dan jij kunt nakijken. Dat is geen tekortkoming, dat is het punt. De vraag die je moet beantwoorden voor je kiest is dus niet welke tool beter is, maar hoe je gaat vaststellen dat wat eruit komt klopt. Zonder tests, zonder iemand die de code kan lezen, zonder een manier om terug te draaien, versnelt een betere agent alleen het tempo waarin er iets ontstaat dat je niet begrijpt.

In de praktijk zien we dat mensen die dit op orde hebben, tevreden zijn met allebei. Mensen die het niet op orde hebben, blijven wisselen van tool in de hoop dat de volgende het probleem oplost. Dat gebeurt niet.

Als je één ding regelt voordat je kiest, regel dan dat je per wijziging kunt terugvallen en dat er een handvol tests draait die falen als het misgaat. Daarna is de keuze tussen deze twee vooral een kwestie van prijsmodel en smaak.

Neem een taak die je toch moet doen en die groot genoeg is om ergens vast te lopen: een koppeling die je nog niet kent, een refactor die vier bestanden raakt. Laat hem door beide agents uitvoeren, in een aparte kopie van je project zodat je niets in de war schopt.

Meet daarna niet hoe snel het ging. Meet hoeveel jij hebt moeten corrigeren, hoeveel keer je opnieuw moest uitleggen wat je bedoelde, en of het resultaat na een week nog steeds te begrijpen was. Dat laatste is de maat die er over een half jaar toe doet en die geen enkele benchmark meet.

Als beide agents ongeveer gelijk uitkomen, kies dan op prijsmodel en op hoe prettig je de manier van werken vindt. Dat is geen zwaktebod: op gelijke kwaliteit is werkplezier een legitieme doorslaggever, omdat je er elke dag mee zit.