Er komt bijna niemand
Het aantal bezoekers is vrijwel nul en de pieken vallen samen met je eigen berichten. Je herkent bijna iedereen die binnenkwam. Dan gaat het over distributie.
Staat je app live en blijft het stil, dan is de eerste stap niet harder duwen maar vaststellen waar het stilvalt. Er zijn drie oorzaken: niemand weet dat je app bestaat, mensen haken af voordat ze er iets aan hebben, of ze komen één keer en niet terug. Die drie vragen tegengestelde oplossingen.
Hetzelfde lege dashboard kan drie dingen betekenen, en de verkeerde conclusie kost je de volgende ronde.
De reflex is meer marketing of meer functies, en allebei kunnen precies verkeerd zijn. Kent niemand je app, dan verandert een extra functie niets. Haken mensen af op hetzelfde scherm, dan levert meer bezoek meer afhakers op. Is het probleem niet dringend, dan maakt marketing het lek groter.
De drie oorzaken laten verschillende sporen na. Je hebt drie getallen nodig: hoeveel mensen kwamen binnen, hoeveel bereikten het punt waarop de app iets voor ze doet, en hoeveel kwamen terug zonder dat jij erom vroeg. Waar die reeks stokt, bepaalt je onderwerp. Hoe je die cijfers inricht, staat in meten of je app gebruikt wordt. Hier gaat het over de uitkomst.
Het eerste punt waar de aantallen instorten, is je onderwerp.
Het aantal bezoekers is vrijwel nul en de pieken vallen samen met je eigen berichten. Je herkent bijna iedereen die binnenkwam. Dan gaat het over distributie.
Er komen mensen binnen, maar tussen aankomen en de eerste betekenisvolle handeling valt het aantal weg, telkens op hetzelfde punt. Dat wijst op een drempel, niet op desinteresse.
Mensen bereiken de kernhandeling, die werkt, en toch blijft de tweede sessie uit. Bij elke nieuwe groep herhaalt dat zich. Dan gaat het over hoe hard men het nodig heeft.
Het minst pijnlijke geval: je product kan prima zijn. Wel het langste staartje werk.
Publiceren is geen distributie. Een vermelding in een store is een plank waar iets op ligt, geen stroom mensen die erlangs komt. Zolang niemand op je naam zoekt, word je alleen gevonden als iemand anders naar je wijst. Dat is de stille aanname onder veel lanceringen: dat vindbaar zijn hetzelfde is als gevonden worden.
Kijk waar het weinige verkeer vandaan kwam. Vallen alle pieken samen met een bericht dat jij zelf plaatste, dan heb je geen kanaal maar je eigen netwerk gebruikt, en dat is eindig. Kies dan één plek waar je doelgroep al samenkomt en wees daar herhaald aanwezig.
Daarbij hoort een correctie op het woord lancering. Een aankondiging bereikt een fractie van je volgers, op de dag dat ze kijken. Wat groeit, is tientallen keren opnieuw geïntroduceerd aan telkens een andere groep. Verander per poging één ding, anders weet je achteraf niet wat werkte.
De interesse is bewezen, er zit iets in de weg. De dankbaarste van de drie.
De pijnlijkste van de drie, omdat hij niet over de uitvoering gaat maar over het idee.
Groepeer mensen op het moment dat ze begonnen en kijk per groep wie er terugkomt. Zakt die lijn bij elke groep naar nul, dan beklijft het bij niemand. Vlakt hij af op een laag niveau, dan is er wél een groep waarvoor het werkt. Dat zie je alleen per groep, niet in één totaal.
Komt niemand terug, dan zijn er twee ongemakkelijke verklaringen. Of het probleem komt minder vaak voor dan je dacht: iemand had het één keer nodig en is je tegen de volgende keer vergeten. Of je oplossing is niet genoeg beter dan het alternatief, en dat alternatief is meestal een spreadsheet, een groepsapp of de ergernis accepteren.
Hier helpt meer marketing juist niet: een grotere groep ontdekt dan sneller dat ze het niet nodig heeft, en jij betaalt voor die ontdekking. Wat wel werkt, is praten met de enkelingen die wél terugkwamen. Reconstrueer de situatie in plaats van naar hun mening te vragen: wat deden ze vlak ervoor, en wat zouden ze anders hebben gedaan. Vaak blijkt je groep kleiner en specifieker dan bedoeld. Of er in de breedte vraag is, toets je via marktvraag valideren.
Ze reageren op jou, niet op je product. Aardig bedoeld, maar het vertekent.
De asymmetrie zit in de vraag. Vraag je of iemand het zou gebruiken, dan krijg je een beleefd antwoord over de toekomst. Vraag je wat iemand de laatste keer deed toen dit probleem speelde, dan krijg je feiten. Dat is de kern van een app-idee valideren: je omgeving wil dat je slaagt, en dat maakt ze onbruikbaar als testgroep.
Geen regel wijst het moment aan. Wel is er verschil tussen te weinig proberen en steeds hetzelfde proberen.
Schrijf vooraf op wat je wilt zien: de poging, de groep en wat eruit moet komen om door te gaan. Beslis je pas achteraf, dan redeneer je vanuit wat je er al in hebt gestopt. Die maanden zijn in elk scenario weg; de vraag is wat de volgende ronde oplevert.
Draaien betekent meestal: de groep houden en de oplossing veranderen, of de oplossing naar een andere groep brengen. Dat tweede is vaak korter, want je neemt mee wat al werkt. Stoppen is ook een uitkomst, geen nederlaag: je hebt herbruikbare software en je weet nu iets over je doelgroep.
En dan het eerlijke punt, zonder verwijt aan wie er nu middenin zit: dit is het scenario dat een validatiestap vooraf probeert te voorkomen. Een idee toetsen kan alleen door iets tastbaars neer te zetten en te kijken wat mensen ermee doen; de kunst zit in de volgorde, en die is achteraf duidelijker. Voor je volgende stap geldt hetzelfde: leg eerst een versie voor aan wie afhaakte. Wij leveren in één werkdag een klikbaar prototype dat daarvoor bedoeld is, zie prototype in een dag.
Stel eerst vast welke van drie oorzaken het is: niemand weet dat je app bestaat, mensen haken af voordat ze er iets aan hebben, of ze komen één keer en niet terug. Kijk daarvoor hoeveel mensen binnenkwamen, hoeveel de eerste nuttige handeling bereikten en hoeveel er terugkwamen.
Alleen als de oorzaak is dat niemand je app kent. Haken bezoekers af voordat ze de waarde bereiken, dan levert meer bezoek meer afhakers op dezelfde plek op. Komen mensen één keer en niet terug, dan vergroot marketing het lek.
Omdat ze op jou reageren en niet op je product. Een uitspraak over de toekomst kost niets, en bijna niemand zegt tegen je gezicht dat hij iets niet nodig heeft. Bruikbaar signaal is gedrag: terugkomen zonder herinnering, of betalen.
Er is geen vaste periode, en tijd is niet de juiste maat. Een lancering is zelden een moment maar een reeks pogingen, dus tel pogingen in plaats van weken. Verander per poging één ding en kijk of het patroon verandert.
Als je meerdere verschillende pogingen hebt gedaan en het patroon niet verandert, zeker wanneer niemand terugkomt. Schrijf vooraf op wat je wilt zien om door te gaan, anders redeneer je vanuit wat je er al in hebt gestopt.
Deels. Dit is het scenario dat een validatiestap vooraf probeert te voorkomen: eerst iets tastbaars voorleggen aan mensen met het probleem, kijken wat ze doen, en pas daarna de volledige versie bouwen. Zekerheid geeft dat niet, maar het beperkt wat je bouwt voordat je iets weet.
Stuur ons wat je hebt geleerd van de mensen die afhaakten. Wij leveren in één werkdag een klikbaar prototype van je volgende versie, zodat je die aan echte gebruikers kunt voorleggen voordat je er opnieuw in investeert.
Een korte intake volgt na je inschrijving. Daarna stemmen we scope en datum af.
We nemen contact op om de intake in te plannen.
We gebruiken cookies om je ervaring te verbeteren en het gebruik van de site te meten.